Sophia Kapp: Die verhuising

Haar selfoon vibreer teen haar heup, en dis net refleks wat haar dit laat uithaal en laat kyk wie die SMS gestuur het.

“Is j ok? Gedog j samet klasmaats, ma hul het j hie kom soek. Elz se jyt vanmiddag amper voor ha ingery e snaaks gelyk. Lt wt net asb, dan los ons j uit.”

Christine wat wil weet of sy oukei is. Is sy oukei? wonder Danelle. Sy huil nie histeries nie al wil sy, gooi nie op nie al wil sy, loop nie in die middel van die straat voor motors in nie al wil sy.

Sy laat gly die foon terug in haar sak sonder om te antwoord, deels omdat haar vingers te dom is om ‘n boodskap te tik en deels omdat sy nie weet wat om vir haar huismaats te sê nie. As oukei beteken dat jou oë knip en jou hart klop en jou longe asem in en uit laat beweeg, dan is sy oukei. Maar as oukei beteken dat jy weet wat om jou aangaan en waar jy is, is sy nie.

Sy ry al die hele aand lank met haar ma se motor deur die strate. Dis tyd om huis toe te gaan, weet sy. Dis al lank ná elf en haar laaste klas het vyfuur klaargemaak. Maar sy kan nie. Die huis waarin sy woon, het skielik vir haar afgryslik geword, die blote gedagte dat sy in die gang kan afstap en in die loodgieter met sy pens en sy olierige glimlag kan vasloop, ‘n idee wat sy nie kan begin om te verwerk nie.

Dis nou amper ‘n week sedert sy die middag onverwags by die huis opgedaag het en haar verskriklike ontdekking gemaak het. ‘n Deel van haar weet dat sy nodig het om uit hierdie emosionele lugleegte te ontsnap, maar die waarheid is dat sy haar greep op haar eie werklikheid in so ‘n mate verloor het dat sy nie eers meer weet waar om te begin soek na sin en rigting nie. Om haar oë te knip en sinvol te reageer as iemand direk met haar praat, het al die psigiese energie wat sy tot haar beskikking gehad het, opgebruik.

Haar huismaats is bekommerd oor haar. Sy weet dit, omdat hulle dit by verskeie geleenthede indirek en minder indirek vir haar gesê het: Christine op haar gewone, besorgde, taktvolle manier, Tessa met min finesse of geduld. Maar sy kon hulle nie gerusstel nie. Sy is te stukkend, te voos, om hulle kommer te besweer.

Dis eers toe sy die klein voetgangerhekkie van die Fanie eien dat sy besef waar sy is, waarheen sy blindelings gevlug het. Sy parkeer die motor teen die randsteen, maak die deur oop en klim dan stadig uit, stap nader, deur die hekkie, na die stukkie grasperk agter die krieketnette wat sy al so goed leer ken het. Sak af met haar rug teen die ogiesdraad gestut en haar skouersak tussen haar knieë.

Die ding lê daar soos ‘n siek dier, swaar gelaai met vandag se boeke, skryfbehoeftes, hoofpynpille, handeroom, lipglans, pepermentkougom.

En die bottel brandewyn wat sy vanmiddag by ‘n drankwinkel gekoop het.

Sy drink nie brandewyn nie, het nog nooit van die smaak gehou nie. Maar sy was ook nog nooit iemand wat haar lyf sou uitdeel vir ‘n aand se vermaak nie. Sy was nie iemand wat op die ingewing van die oomblik aan passie sou toegee nie; sý sou nooit wellus in die plek van liefde en waardering aanvaar nie. Sy was nie die tipe nie…

Sy tel die bottel op en met ‘n skerp draai van haar gewrig het sy die prop af. Sit so met haar voorarms op haar opgetrekte knieë gestut en die bottel wat tussen haar bene hang. Sonder dat sy besef het wanneer of hoe dit gebeur het, ís sy nou die tipe.

6 thoughts on “Sophia Kapp: Die verhuising

  1. Ek twyfel of daar enigiemand is wat nie sal wil weet wat verder met die arme Danelle gaan gebeur nie. Ai, Sophia, jy is enig in jou soort. Baie geluk met die nuwe boek. Ek weet sommer dit gaan nog ‘n groter sukses wees as die res.

  2. Dankie, Sophia, ek het jou storie waardeer. Ook die feit dat jy so goed bekend is met die mileu waarin die verhaal afspeel. Het jou gesien die aand met die doe in Waverley se biblioteek en gewonder hoe jy sulke werke kan voortbring met die min tyd tot jou beskikking. Ek dink dis bewonderenswaardig. Ek sien uit na jou volgende pennevrug.

  3. Ek is geneig om te vra wanneer jou volgende boek gaan verskyn. Dankie vir ‘n paar wonderlike boeke wat jou stof tot baie nadenke gee.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s