’n Diva en ’n meermin: Sophia Kapp gesels

Hoe ontspan jy?

Ek hekel, kuier by vriendinne of kyk ou episodes van The A-Team of ander bloeddorstige TV-reekse. Lees is werk.

Wat lees jy op die oomblik?

The color purple en All the light we cannot see

Wat doen jy wanneer jy nie skryf nie?

Ek sulk tot ek weer kan skryf.

Wat is jou grootste vrees?

 

Oor skryfwerk: Dat ek op ’n dag gaan wakker word sonder ’n enkele storie in my kop. (Dit het al gebeur, dis angswekkend.)

Oor die res van my lewe: Dat my kind iets sal oorkom.

Aan watter skryfgewoonte (van jouself of ander skrywers) het jy ’n broertjie dood?

Mooiskrywery. ’n Skrywer wat woorde goed kan inspan, kan my meesleur sonder om fraai te raak. As iemand byvoorbeeld ’n natuurtoneel beskryf, wil ek ná die tyd dink hoe mooi die plek was, nie hoe mooi die taal was nie. Daar is baie skrywers, groot, internasionale skrywers, wat nie dié verskil lekker begryp nie. Een van my gunstelingskrywers wat dit kon regkry om met gestroopte taal die wonderlikste beskrywings te gee, was Rosamunde Pilcher. Sy was ’n absolute meester om vir jou visueel op ’n plek te plaas op so ’n manier dat jy dáár is, sonder dat jy voel dit het jou moeg gemaak om daar aan te kom.

Wat is jou grootste kopseer in verband met publisering?

Ek weet van die publikasieproses net mooi niks, en ek hou my daaruit. Ek stuur my manuskrip vir my uitgewer, sy doen wat sy moet doen en ek sit by die huis en dink my volgende storie uit. Ek wil regtig nie by die publikasiedeel betrokke wees nie. LAPA Uitgewers vra my altyd wat ek van die voorblad dink, maar daarmee is ek ook onnosel. Gelukkig is daar mense met kennis, ervaring en goeie smaak wat dié saak ook beredder.

Wat is die lekkerste van skryf?

Dieselfde ontvlugting en vreugdes wat lesers met my romans kry, kry ek as ek dit skryf. My vreugde duur net langer, want ek is vir ’n jaar lank met die storie besig. Teen die tyd dat ek met die boek klaarmaak, is ek skoon dwalend omdat die karakters skielik uit my lewe is.

Moeilikheid met ’n meermin is jou eerste Romanza. Wat was die moeilikste aspek van die skryfproses van hierdie boek, en hoekom?

Die grootste uitdaging was die “beperkings” van die genre. Ek is gewoond daaraan om ’n storie te dink en te skryf soos wat ek wil, met karakters wat is soos wat hulle is en praat soos wat ek hulle hoor praat. Skielik moes ek afskaal aan die emosie, aan die hoeveelheid karakters, aan die dialoog, aan die storielyn, aan die beskrywings … Dit het geweldige dissipline gekos om binne dié publikasieraamwerk te bly.

sean-meermin

Wat was die kosbaarste les wat jy by ander skrywers geleer het?

Mmm, daar is so baie … Ek het waarskynlik van skryfwerk self die meeste by Chanette Paul geleer, omdat sy my werk gekeur het. Daardie verslae is van die moeilikste goed om te absorbeer, maar dis ook ’n ontsaglike goeie leerskool. Sy kyk helder en sit haar vinger presies op al die tekortkominge, wat maak dat ’n mens kan skaaf aan jou produk.

Wat wens jy, jy het geweet toe jy begin skryf het?

Ek wens ek het toe die lewenservaring gehad wat ek nou het, maar dis ook nie eintlik vir my ’n vreeslike kwessie nie. Ek het lekker geskryf aan al my boeke en elkeen het op haar tyd vir my baie vreugde verskaf.

Wie is jou skryfrolmodelle?

Nora Roberts, LaVyrle Spencer, Rosamunde Pilcher, Tryna du Toit

Wat is noodsaaklik op jou lessenaar (behalwe jou rekenaar) om lekker te kan skryf?

My luidsprekers. ’n Mens pak nie skryfwerk aan sonder Bach nie.

Wat is die belangrikste les oor skryfkuns wat jy geleer het?

Moenie met jou eie skryfwerk trou nie. Ja, dit is ’n produk wat uit die weerloosste dieptes van jou siel kom, maar dit is steeds ’n produk. As jou instink sê skrap, skrap. As die keurder en uitgewer sê skrap, skrap. Jy is in diens van jou leser en sy betaal jou. Jy is onder ’n verpligting om vir haar die beste moontlike produk te lewer.

Wat is jou grootste skryffiemies?

Fiemies? Ek??! Mmm, ek hou van realisme. Ek lees baie swaar aan enige vorm van fantasie − ek kon byvoorbeeld geen van die Harry Potter-boeke klaar lees nie (ja, ek weet). En enige erotika sonder ’n behoorlike storielyn walg my.

As jy vir ’n dag as ’n ander bekende skrywer kan leef, watter skrywer sal dit wees? En hoekom?

Paulus. Sodat ek ’n paar van daardie seksistiese uitsprake van hom wat hy met soveel selfvertroue gemaak het, kan herskryf.

Werk jy tans aan ’n boek? Kan ons dalk ’n preview kry?

Ek is besig met ’n swaarder storie, maar ek dink nog aan hom. Daar is nog min op papier. En soos Hans du Plessis sê, ’n mens praat nie oor ’n storie waaraan jy werk nie, want dan is hy uit jou lyf uit.

Wat het die storielyn vir Moeilikheid met ’n meermin geïnspireer?

Ek het iewers gelees dat romanses gewoonlik op ’n idilliese plek afspeel. Die enigste tipiese ‘idilliese’ plek waar ek al was, was Phuket. (Ek was al op interessanter plekke, maar ek weet nou nie of ’n mens ’n romanse in Alaska of op Kilimandjaro laat afspeel nie!)

Moeilikheid met ’n meermin het ons pratige Romanza Ridder, sean Tucker op die voorblad. Koop hierdie Romanza hier:  https://www.lapa.co.za/Winkel/Besonderhede/productId/6912

Sophia se Joernaal vir ’n bedonnerde diva het pas verskyn, dit is  ’n geskenk wat enige vrou sal waardeer. Koop hier een: 

https://www.lapa.co.za/Winkel/Besonderhede/productId/6924

 

 

One thought on “’n Diva en ’n meermin: Sophia Kapp gesels

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s