Liefste omgeeman – Petronel Louw

Liefste omgeeman voorblad_high res

Majoor Lategan se uitdrukking is onleesbaar. Hy kyk haar in haar oë, asof hy haar probeer peil voordat hy begin praat. Sy hou sy lippe gefassineerd dop. Hy is mooi. Manlik. Wanneer hy praat, verskyn ’n kuiltjie in elke wang. Met sy donker borselkop en grys oë lyk hy soos ’n filmster. Soos . . . sy frons, haar gesig verhelder . . . soos ’n gespierde weergawe van oorlede “Paul Walker,” sê sy met ’n klap van haar vinger.

Hy bly stil en lig ’n wenkbrou. “Ekskuus?” Sy deurdringende blik is versluier.

Haar hart galop onbedaarlik. Sy voel hoe ’n rooi gloed oor haar wange skuif en maak ongemaklik keelskoon. Sy het nie ’n woord gehoor wat hy gesê het nie. Sy het soos ’n idioot na hom gesit en staar. Sy frons en plak ’n vals glimlag op haar gesig. “Ekskuus, wat het u gesê, Sersant?” Sy giggel skril. “Ek het nog nooit sulke mooi grys oë soos u s’n gesien nie. Ek het skoon vergeet om te luister.” Sy staar aanbiddend na hom.

’n Rooi gloed trek oor sy wange. Uit die hoek van haar oog sien sy hoe Zwane en Bandjies ongemaklik rondskuif, maar sy moet hulle dit ter ere na gee, hulle verroer nie ’n ooglid nie en bly uitdrukkingloos voor hulle staar.

Majoor Lategan takseer haar vir ’n oomblik voordat ’n klein glimlaggie om sy mond verskyn. “Ek sê, juffrou Nel, dat ons weet jy is Anemoi, ons kontak.”

Dit neem die wind heeltemal uit haar seile. Sy voel soos ’n volslae gek. Sy sluk en skool haar gesig in ’n uitdrukkinglose masker, presies dieselfde uitdrukking van die drie mans wat na haar staar.

Ná ’n oomblik van stilte vervolg hy: “Ons moes noodgedwonge ons teenwoordigheid aan u openbaar omdat ons nie die regte dokumente ontvang het nie.”

Iets klop nie. “Wat bedoel jy?” Sy kyk wantrouig van die een na die ander voor haar oë terugswaai na hom toe. Fronsend probeer sy hom peil, maar sy gesig is soos ’n geslote boek.

“Bandjies?” Majoor Lategan knik vir die kort stewiggeboude man. Hy bring die bruin koevert te voorskyn en hou dit na haar toe uit. Majoor Lategan vervolg: “Ons het onmiddellik besef dat dit nie ons inligting is nie.” Hy gryns. “Daar is nie ’n beduidenis van die verborge kodes met die spesiale ink nie.”

Janika neem nie die koevert onmiddellik nie. Majoor Brink beduie met sy kop na die koevert en moedig haar woordeloos aan om dit te neem. Daar is ’n geamuseerde trek om sy lippe. Sy maak dit oop en voel hoe die warm gloede van haar nek af oor haar wange klim. Dit is foto’s van Sandra in haar amper naakte glorie. Sy poseer in klein kantonderkleertjies in die interessantste posisies.

“O.” Janika kan aan niks dink om meer te sê nie.

Ná ’n paar oomblikke van stilte dring die besef tot haar deur. “Ek het die verkeerde koevert aan u man oorhandig, Majoor.”

Berge val op haar, heuwels bedek haar. Sy sluk. As generaal Thlale hiervan te hore kom, gaan hy haar sekerlik dissiplineer, demoveer, sonder eer. Sy moes dubbel seker gemaak het. “Jammer, Majoor. Dit was ’n onvergeeflike fout om te maak,” verwoord sy haar gedagtes. Sy sluit haar oë vir ’n oomblik en trek haar lyf militaristies regop. “Ek sal onmiddellik die korrekte koevert aan u besorg.” Sy maak haar so vinnig moontlik uit die voete en haas haar na haar kamer toe. Hoe kon dit gebeur het? Sy sluk teen die trane. ’n Agent se reputasie is net so goed soos die foute wat hy of sy maak, en die span se effektiwiteit is net so goed soos die swakste skakel in die spreekwoordelike ketting.

Oomblikke later oorhandig sy die korrekte koevert. Sy bly formeel. “Hoekom het u vir Moira betrek?”

“Sy het met die Figo winkel toe gery. Ons het besef dat jy ons ontglip het en dit het baie verdag voorgekom. Ons het besluit dit is tyd vir aksie.” Hy huiwer ’n oomblik.

“Ons moes seker maak dat u nie vir beide kante werk en ons ondersoek as spioen probeer infiltreer nie. Het u die prototipe saamgebring?”

Wat vir ’n vraag is dit? “Natuurlik. Het generaal Thlale nie aan u verduidelik dat ek dit sou kom demonstreer nie?”

Stilte. Die drie mans se uitdrukkings is onleesbaar.

Zwane se stem is net so onpersoonlik. “U reputasie as Anemoi en die sukses van u sagteware om ongerymdhede bloot te lê is legendaries.”

Die dolk in haar hart draai nog ’n paar keer. Haar werk en haar integriteit was nog altyd topprioriteit. Sy kon roem op ’n onkreukbare rekord. Tot vandag.

Sy knik. “Ek het nie geweet hoekom u my agtervolg nie. Daarom het ek my gasvrou se Volksie gebruik om u te ontduik.”

Brink se wenkbroue lig, maar hy bly stil. Die stilte rek. Sy adjudante is goed geleer. Hulle knip nie ’n oog nie en hou haar steeds uitdrukkingloos dop.

“Gaan u my rapporteer?” Sy moet weet.

Majoor Lategan staar haar deurdringend aan en draai weg. Hy beduie met sy kop vir Bandjies en Zwane. “Kom.” Sy oë flikker oor haar. “Dankie vir u tyd, juffrou Nel.” Hy steek sy hand uit. “Ons sal met u oor die prototipe in kontak bly.” Hy skreef sy oë. “Moenie Kaapstad verlaat sonder om my in kennis stel nie.”

Sy kreun amper hardop van frustrasie. Simpel mansmens. Hy sal hom wat verbeel om haar vraag so blatant te ignoreer. Sy neem sy aangebode hand outomaties. Haar hand verdwyn heeltemal in syne. Rillings van lekkerkry trek van haar hand deur haar arm en laat haar hoendervleis kry. Sy trek haar hand vinnig uit syne en gee ’n tree terug. Hy is ’n hele kop langer as sy. Sy kyk met ’n geoefende glimlag op in sy oë en vergeet om asem te haal. Daar is ’n vreemde fladdering laag in haar maag. Soos wanneer ’n mens na Ratanga Junction toe gaan en een van daardie woeste ritte onderneem.

’n Gloed trek oor sy wange en hy tree ook terug. Hy maak keelskoon en knik.

Hoekom weet sy nie, want niemand het iets gesê nie.

Moira wag hulle by die voordeur in.

“Stap jy gou saam met hulle, Janika. Ek moet ’n draai in die kombuis gaan gooi.”

Bandjies en Zwane stap vooruit en voer ’n fluistergesprek. Brink val langs haar in en praat steeds nie ’n woord nie. Hy loer skuins na haar. Die oomblik toe haar oog syne vang, kyk hy vinnig weg. Net voordat hy in die swart voertuig klim, draai hy om. “Hoe lank vertoef jy in Kaapstad?”

Sy frons. Wat wil hy maak as hy weet?

“Ek vlieg môremiddag terug.”

Hy talm. “Moenie op ’n vliegtuig klim voordat ons gepraat het nie.” Sy stem is kortaf.

Sy bedwing haarself om nie iets snedigs kwyt te raak nie. Die feit is, hy hou die swaard oor haar kop. Die motor trek stadig weg en draai in Vriendestraat af.

Die asem in haar longe dreig om op te raak. Sy het lelik gefouteer met iets waarmee ’n groentjie nie eens sal sukkel nie. Wat kan sy maak om sy houvas te breek? Eerlik wees met generaal Thlale. Daar is eenvoudig nie ’n alternatief nie. Veral nie as sy haar reputasie van eerlikheid en integriteit gestand wil doen nie. Hierdie keer kreun sy kliphard en laat sak haar gesig in haar hande. Sleepvoetend stap sy na haar kamer toe en kyk lank na haar horlosie voordat sy dit afhaal, omswaai en die versteekte knoppie met haar ring aktiveer. Sy sluit haar oë en wag met ingehoue asem dat die horlosie begin vibreer. Sekondes later antwoord sy met haar kodenaam.

“Anemoi.” Die generaal se stem is kortaf.

“Generaal,” erken sy sy groet.

“En?”

“Ek het in die see geval.”

Hy bly lank stil voordat hy reageer. “En? Het jy verdrink?”

“Nee. Die ooievaar het vir my ’n reddingsboei gegooi.”

“Ons bly in verbinding,” beëindig hy die gesprek.

“Nou ja, Janika Nel.” Sy kyk met ’n wrang glimlag na haar spieëlbeeld. “Pak maar jou tasse en gaan werk as ’n kleuterskooljuffrou op Dwaalboom.” Sy ril. Nee, dankie. Kleuterskooljuffrouens het baie meer moed as sy. Hulle verdien ’n medalje. “Juffrou, juffrou,” piep sy en ril weer.

Haar selfoon kondig ’n boodskap aan. Sandra. Sy het heeltemal van haar vergeet. Sy vryf oor haar gesig. Wat is aan die gang met haar? Dit is nou die tweede maal dat sy toelaat dat Sandra net van haar radar af verdwyn en dit terwyl sy nooit haar pligte versaak nie. Sy het haarself verbind om die guns vir Sandra te doen. Sy skreef haar oë. Haar radar se wartoestel is twee woorde. Majoor Lategan.

Koop nou Liefste omgeeman: https://www.lapa.co.za/fiksie/romanza/liefste-omgeeman/sagteband

Ook beskikbaar as e-boek: https://www.lapa.co.za/Winkel/Besonderhede?ProductId=7399

Advertisements

Majoor Brink Lategan in sy eie woorde

Liefste omgeeman voorblad_high res

Ek het vroeg in my lewe besef dat ek die verantwoordelike een is van ons broers. Een aspek wat ek later ontdek het, is dat om voorbeeldig te wees my nie noodwendig meer geliefd of aanvaarbaar maak nie. Die dag toe ek besef het dat die lewe oor meer as die see, strand en sonskyn gaan, daardie dag het ek ʼn eed geneem – om alles in my vermoë te doen om die wêreld ʼn veiliger plek te maak vir die onskuldiges. Ek het oorlog verklaar. Ek is majoor Lategan, hoof van ʼn spesiale taakmag, daargestel om ʼn span te lei, om dwelmsindikate in die bek te ruk.

Daar is nie plek vir onnodighede soos emosie en verhoudings nie. Dit is vir swakkelinge wat rigtingloos deur die lewe dwaal, op soek na aanvaarding. Ek het dit nie nodig nie, lewensgevaarlike missies is al waarvoor ek leef. Ek glo dat in my lewe daar nie plek vir romanse en liefde is nie, want dit is  ʼn illusie. ʼn Gekkeparadys. Maar dinge begin verander. My fokus was geheel en al op my missie gerig, om die dwelmsindikaat aan die kaak te stel en te elimeer. Die klem is op “was”, want nou is daar Janika.

Kyk, ek het hierdie verantwoordelikheidsin wat verkeerdelik geïnterpreteer kan word as “omgee”. Dit is vir my van uiterste belang dat niemand wat onder my leiding staan ooit onnodig in die spervuur beland nie. Ek moet hulle met my lewe beskerm. Ten alle koste. Dit is wat ʼn leier doen. Maar vroue? Ek weet nie. Soos Katya.

Dit maak my ongemaklik wanneer ʼn vrou dink ek het romantiese intensies. Hierdie tipe gesprekke is baie ongemaklik. Gee my eerder ʼn dwelmsmous om uit te snuffel. Dit kan ek met gemak doen, maar om misverstande met ʼn vrou uit te klaar? Ek het nie die woorde om “mooi” met iemand te praat nie. Ek is direk en kortaf. In my wêreld is daar nie plek of tyd vir doekies omdraai of sagte woordjies nie. Op die man af. Dit is hoe mens dinge gedoen kry. Dit gaan oor strategiese beplanning en aksie. Dit gaan om lewe en dood. Ek gee ʼn opdrag, my span doen dit wat ek hulle beveel. Punt.

Vroue? My woorde word verkeerd verstaan of ek gebruik die verkeerde woorde. Somtyds het ek nie eers woorde nie. Soos met Janika. Wat dit van haar is wat my “stir” is moeilik om te sê. Sy verras my elke keer. Sy het daardie “iets” wat my na haar toe aantrek, maar terselfdertyd stoot sy my weg. Dit maak ʼn beskermingsdrang in my wakker, dit laat my skielik na meer in die lewe verlang. Vir die eerste keer in my lewe sukkel ek om net op my missie te fokus. Ek weet nie wat om met haar te maak nie. Nee, eintlik weet ek baie goed wat ek mét haar wil maak, maar …

Kom ons sê eerder ek weet nie wat om ván haar te maak nie. Dalk is die beskermingsdrang wat sy in my wakker maak méér as verantwoordelikhheidsin. Dalk is dit  méér as “omgee”.

Koop nou ‘Liefste omgeeman’ hier: https://www.lapa.co.za/fiksie/romanza/liefste-omgeeman/sagteband

Ook beskikbaar as e-boek: https://www.lapa.co.za/Winkel/Besonderhede?ProductId=7399

Niks was te vergesog of nie – Marijke Greeff

onwillig verlief_voorblad_hoë resolusie

Ek het ’n nie-fiksie boek in Kroonstad se Openbare Biblioteek raakgeloop oor seerowers. Dit, tesame met die Pirates of the Caribbean-flieks, Die Spookvrou van Santa Catalina en Zuleka Bordeaux van Ena Murray, was alles inspirasie vir my seerowerstorie.

Nadat ek die boek oor seerowers gelees het, het ek besef dat die seerowers van daardie tyd geen ontsag vir enige iemand gehad het nie, hulle het hulle aan geen reëls gesteur nie.  Alles het gegaan oor geld en die plesier van die oomblik.  Hulle het doodsveragtend geleef.  Dit het die gedagte by my laat posvat dat ’n vader selfs sy eie dogter nie sal ontsien as ’n skat op die spel is nie en dit was begin van Seerower vir Shakira.

My held, Raoul, moes getrou aan my fassinasie, Spaans wees, donker en misterieus.  Shakira moes noodwendig anders wees, passievol en hartstogtelik, maar tog ook bang en onskuldig.

Ek het baie lekker geskryf aan Raoul en Shakira se storie. Niks was te vergesog of onmoontlik in ’n seerowerstorie nie.

In 2008 het Seerower vir Shakira die heel eerste ATKV Woordveertjieprys vir Romanses gewen!

Lees nou ’n lekker uittreksel uit Onwillig verlief. Koop hier:  https://www.lapa.co.za/fiksie/omnibusse/onwillig-verlief/sagteband 

“Ek dink om ons almal nog moeite en ergernis te spaar, sal ek jou sommer self na die dek vergesel.”

Shakira kyk opstandig na hom. Sy is seker dat hy van haar verwag om voor sy voete neer te val en by hom te pleit, maar so sal sy haar nie verder verneder nie. Sy het gedoen wat sy kon om die huwelik uit te stel, maar dié keer is sy uitoorlê. Sy kan dus nie anders as om haar hand op sy arm te sit nie. Sy lig haar kop en kyk hom trots in die oë. “Ek is gereed om te gaan.”

Raoul is heimlik verbaas dat Shakira eindelik ingegee het en hy is teen sy sin beïndruk deur die grasie waarmee sy dit gedoen het. Hy het doelbewus geweier dat sy ’n ander uitrusting gaan aantrek. Hy wil haar voor sy bemanning verneder. Sy het hom uitoorlê en ’n gek van hom gemaak deurdat byna die hele bemanning die grootste deel van die dag na haar moes soek. Nou is dit noodsaaklik dat hy aan almal bewys dat hy steeds in beheer van die situasie is.

Van die mooi weer van die oggend is daar nie meer ’n teken nie. ’n Swaar mis hang oor die dek waar al die matrose bymekaar is en nuuskierig na Raoul en Shakira kyk. Manuel staan op die voorkasteel met ’n boek in sy hande.

“Vriende, dis vandag ’n heuglike dag op die Swart pêrel …”

“Wat?” Shakira se kop ruk op en Raoul kyk verbaas na haar toe sy Manuel in die rede val. “Die Swart pêrel? Die legendariese seerowerskip?”

Die matrose lag uitbundig en Raoul buig spottend. “Jy het inderdaad die Swart pêrel se dek onder jou voete, Señorita.”

“Jy is ’n seerower!” Shakira kyk met soveel afsku na hom dat die glimlag om sy mond verdwyn.

Raoul lig net ’n donker wenkbrou en draai dan na Manuel. “Gaan voort, Manuel,” sê hy koud.

Shakira voel hoe die histerie in haar opstoot. Haar pa het haar aan ’n seerower verpand. ’n Seerower! ’n Ander gedagte tref haar skielik. Hoekom het haar pa saam met ’n seerower soos Raoul gekuier? Hoekom het hy juis saam met Raoul gedobbel? Was Melesinda reg? Was hul pa ’n seerower?

Shakira kyk onwillekeurig na die boeg van die skip en dan sien sy die beeld van die vrou met die lang, golwende hare waarvan Melesinda gepraat het. Die digte mis om hulle laat haar voel asof sy in ’n droomwêreld vasgevang is, ’n aaklige nagmerrie waaruit sy nie kan wakker word nie.

Sy kyk na die lang, donker man langs haar en moet op haar tong byt om nie histeries aan die giggel te gaan nie toe sy onthou hoe Melesinda die kaptein van die berugte seerowerskip beskryf het. “… hulle sê hy is so groot soos ’n reus en Pablo sê hy het net een oog.”

Shakira kyk onder haar wimpers deur na Raoul. Hoewel hy ’n groot man is en buitengewoon lank, is hy sowaar nie ’n reus nie. En net een oog! Sy kyk na sy sielvolle, donker oë en besef verskrik dat hy vraend en met ’n effense frons na haar kyk.

Sy hand beweeg onder haar hare in en hy druk haar kop vorentoe. “Natuurlik stem sy in, Manuel.”

Shakira het nie ’n woord gehoor van wat Manuel gesê het nie. Manuel staan nader, trek ’n dolk uit sy skede en Shakira staan verskrik ’n tree terug toe hy doelgerig na haar draai. Sy kyk vraend na Raoul toe hy haar met sy hand teen haar rug vorentoe du.

“Moenie bang wees nie.” Raoul kyk gerusstellend na haar. Sy diep stem en sy donker oë het ’n hipnotiese uitwerking op Shakira. “Om op die sigeunermanier in die eg verbind te word, gaan Manuel ’n snytjie in ons albei se polse maak.”

 

 

Toe-oë afspraak – Madelie Human

Toe-oë afspraak – Madelie Human

Die sagte soentjie wat sy in sy nek druk, laat sy hart van voor af vermurwe. Hy sug swaar. “Aspatat, ek is nie naastenby gereed om met ’n nuwe boek te begin nie. Wat op aarde moet ek met ’n assistent maak?” vra hy moedeloos. Hy is ’n emosionele wrak en glad nie seker of hy ooit weer sal kan skryf nie. Dit kan hy egter nie met sy kleinsus deel nie.

“Miskien kan julle mekaar net eers leer ken. Of dalk kan julle begin met die navorsing vir ’n nuwe boek. Ek is seker jy het kant en klaar ’n cool idee daarvoor.” Sy streel met vlindersagte vingers oor sy voorkop en slape soos sy seker die terapeut in die hospitaal sien doen het.

Hy weet dis als net om sy hart sag te maak, maar hy gee hom vir ’n paar tellings daaraan oor. Hy hoor hoe tannie Philna die voordeur oopmaak en hul gas innooi. “Wat presies het die advertensie gesê?”

“Dat die salaris mededingend is en dat sy hier kan woon solank sy vir jou werk.”

“Hier by ons in die huis? Ek kan nie glo wat jy gaan staan en aanvang het nie, Lani Jooste. Die onbesonne idees wat in daardie kop van jou uitbroei, gaan jou nog eendag in die tjoekie laat beland.” Hy sukkel nog om by sy veranderde omstandighede aan te pas, hy is nie naastenby gereed om sy huis met ’n vreemdeling te deel nie. Sy sal maar net mooi moet teruggaan na waar sy vandaan gekom het.

“Sal jy haar ten minste ’n kans gee? Sy is baie mooi,” flikflooi sy nou in alle erns.

“Mooi? Wat het dit met die hele ou sakie te make? Mooi vroue is gewoonlik groot moeilikheid en ek het nie nog meer moeilikheid in my lewe nodig as wat ek reeds het nie.”

“Ouboet, jy gaan dalk nog baie maande met verbande oor jou oë loop. Die vakansie is byna verby, dan gaan ek terug Paarl toe vir die nuwe skooljaar. Tannie Philna is heeldag besig met die huis en die kos en wasgoed. Wat gaan jy bedags met jouself aanvang? Jy kan nie eens lees of TV kyk om jou besig te hou nie. Jy is nie iemand wat niks kan doen nie, jy sal binne enkele dae gek wees van verveling. Dink mooi voordat jy my idee sommer net afskiet.” Haar vinnige voetstappe verdwyn in die gang af, seker om die nuwe aankomeling te gaan verwelkom.

Sy kleinsus se redenasie is baie volwasse vir haar ouderdom en ten spyte van sy voorbehoude maak dit wat sy sê eintlik sin. JJ kreun hardop. Waddehel moet hy heeldag met ’n vroumens onder sy voete maak? Hy sien nie eens kans vir die onderhoud met haar nie, laat staan nog maande se saamwerk en saamwoon ook nog. Maar sy slinkse klein sussie het gesorg dat sy hom op die allerlaaste nippertjie daaroor inlig. Natuurlik sodat hy nie tyd het om na te dink of die sogenaamde onderhoud te kanselleer nie.

Lani se ligte stem gesels vrolik en word beantwoord deur ’n laer een. Hy voel hoe ’n kriewel langs sy ruggraat af loop. Die stem laat hom dink aan ’n soel somersaand onder die sterre. Wat makeer hom nou? Dis net sy skrywersbrein wat met sulke nonsens vorendag kan kom. JJ vee vervaard oor sy hare wat stomp afgeskeer is omdat die ontploffing die meeste daarvan afgeskroei het.

Haal diep asem, JJ, motiveer hy homself. Hy moet net deur hierdie onderhoud kom, haar vliegkaartjie se geld terugbetaal en haar vertel hy is jammer dat hulle haar tyd gemors het. Lani het gesê sy het ’n meestersgraad in letterkunde. Sy behoort maklik ander werk te kry.

Daarna gaan hy sy kleinsus onder vier oë spreek. Wat te erg is, is te erg. Vier oë? Ai! Hy het op die oomblik nie eens twee nie. Opeens wens hy dat hy net so op ’n klein skrefie deur die verbande kon sien. Hy sou bitter graag die vrou agter daardie stem net vlugtig wou bekyk.

“Get a grip, JJ,” fluister hy Lani se gunstelingsêding. Handel die onderhoud so vinnig moontlik af en raak van haar ontslae, dis so maklik soos dit. Vasberade trek hy sy skouers vierkantig na agter.

“JJ, hier is Martinet le Roux van wie ek jou vertel het. Juffrou Le Roux, dis my ouboet, JJ Jooste,” kom Lani se stem van reg voor sy lessenaar af.

JJ kom orent en steek tentatief ’n hand uit. ’n Koel, sysagte hand vat syne vir ’n paar oomblikke vas. “Aangename kennis,” sê hulle tegelyk. Aangenaam, inderdaad.

’n Klikgeluid vertel hom dat Lani so vinnig moontlik uit die studeerkamer ontsnap en die deur agter haar toegedruk het. Verraaier. “Sit, asseblief.” Hy sak ook weer op sy stoel neer. Wat op aarde gaan hy vir die vroumens sê?

“Dankie.” Dit klink of sy ’n handsak of iets saggies op die vloer neersit.

“Hoop jou vlug was oukei?” vra hy net om vir tyd te speel. Vir ’n man wat sy brood en botter met woorde verdien, is hy nou baie woordarm. Kletspraatjies maak of mooibroodjies bak was nog nooit een van sy sterk punte nie. Waaroor gesels mens met iemand met wie jy eintlik glad nie wil praat nie? As hulle twee karakters in een van sy boeke was, sou hy presies geweet het wat hulle moet sê, maar nou is hy skoon stom. Sy hoofpyn klop weer irriterend teen sy slape en hy probeer iesegrimmig om dit weg te vryf.

“Sonder enige probleme, dankie. Het jy pyn?”

“Ja, maar dis nie nou ter sprake nie.”

“Nonsens. Ek kan sien jy sukkel. Hier . . .” Hy hoor haar opstaan en voel hoe sy die glas water wat Lani vroeër vir hom gebring het, in sy hand druk. “Het jy pynpille wat ek vir jou kan aangee?”

“Dis te vroeg om nou weer daarvan te drink. Ek sal regkom,” antwoord hy kortaf. Wat het sy pyn met haar uit te waai? Hy hoor haar om die lessenaar tot agter sy stoel stap. “En nou?”

“Ontspan en laat jou kop teen die rugleuning van die stoel rus. Laat my toe om jou slape te masseer. Ek weet hoe.” Haar mooi stem is reg bokant hom.

“Dis nie nodig . . .” Haar koel vingers is ’n lafenis teen sy nek en slape en geleidelik ontspan hy onder die streling daarvan. Sy doen dit selfs beter as die terapeut. Vir ’n hele paar minute gee hy hom onwillig aan die saligheid oor. Dit bring sowaar onmiddellik verligting. Haar sagte skoon reuk omgewe hom. “Hoekom het jy vir hierdie pos aansoek gedoen?” vra hy net om die stilte te verbreek.

“Ek het geen ander uitweg gehad nie.” Sy klink baie seker daarvan.

Koop Toe-oë afspraak hier vir slegs R29,99: https://www.lapa.co.za/fiksie/romanza/toe-oë-afspraak-romanzaliefde-/epub

Dit was nogal ’n tameletjie! – Marijke Greeff

 

As kind was ek mal oor Kaapse verhale.  Ek het al die Kaapse verhale waarop ek my hande kon lê, verslind.  Ek het baie van die boeke oor en oor gelees en as ek vandag nog daarvan iewers moet raakloop, sal ek dit seker weer lees.

Nadat my eerste boek verskyn het, het ek begin skryf aan my eerste Kaapse verhaal.  My storie het in die sewentiende eeu afgespeel en as ek gedink het dit gaan maklik wees, het ek my deeglik misgis.  Die keuringsverslag het was vol vrae soos:  het hemde toegeryg of toegeknoop? Is wonde toegewerk? Hoe het ’n rolstoel in die 17de eeu gelyk het?  Dit was nogal ’n tameletjie!

Lank voordat ek nog gedink het om die boek te begin skryf, het ek al besluit wat my held se naam moet wees.  Ek kan nie onthou watter storie nie, maar een van Ena Murray se Kaapse verhale het ’n held gehad wat my voete onder my uitgeslaan het, en sy naam was René …

Die vurige Spanjaarde en die sigeuners het nog altyd vir my ’n bekoring ingehou en my heldin moes noodwendig Spaans wees. En daar is Esmeralde gebore.

’n Lekker uittreksel uit Esmeralde: 

 onwillig verlief_voorblad_hoë resolusie

Spanje – 1676

Doña Tereza beveel ’n diensmeisie om vir haar ’n bad voor te berei en gaan dan op na haar kamer. Sy is gedaan, maar ’n tevrede glimlag huiwer om haar lippe. Eindelik het sy aan ’n plan gedink om die wilde meisiekind van Diego te tem. Diego het die kind nog altyd in alles haar sin gegee, haar selfs toegelaat om as kind saam met die sigeunerkinders te speel, maar sy het hom eindelik oortuig dat hy daaraan moet dink om vir Esmeralde ’n huwelik te reël.

Oor twee dae word Esmeralde agtien en sy het ’n formele bal gereël ter viering van haar kleindogter se verjaardag. Sy het almal waaraan sy kon dink wat goeie huweliksmateriaal is, na die bal genooi. Dit was maande se voorbereiding.

Anders as ander adellike vaders, was Diego nog altyd nou betrokke by sy dogter se opvoeding. Hy en die ou sigeunervrou, Inez. lnez het saam met Carmelita haar intrek in die kasteel geneem en na Carmelita se dood het die ou vrou aangebly.

Reeds op ’n baie vroeë ouderdom was dit duidelik dat Esmeralde die ewebeeld van haar moeder gaan wees. Sy het dieselfde donker, soel skoonheid as wat Carmelita gehad het en sy kan die flamenco met dieselfde passie dans.

Met Diego se samewerking sal hulle hopelik ’n goeie huwelik vir die kind kan reël en dan sal haar wilde dae vir altyd verby wees.

 

lnez kyk na Esmeralde wat heen en weer in haar kamer loop. Haar swart hare hang wild en weelderig om haar skouers en oor haar rug. Swart oë gluur duidelik vererg na die wasige wit rok wat teen die kas hang.

Dan val sy met ’n sug op haar bed neer. Sy pers haar lippe verbete op mekaar. “lnez, ek gaan nié daardie belaglike rok aantrek nie. Kyk net na al die simpel valletjies en kantjies. Dit is die lelikste rok wat ek nog ooit gesien het! Dit lyk of ek tien word en nie agtien nie. Dit is net my ouma wat sal probeer om my so te verneder en dit voor die helfte van Spanje!” Sy spring weer op en gaan staan voor die kas waar die rok hang. Inez kyk na die lieflike grootmaakkind van haar en verberg ’n glimlag agter haar hand. Doña Tereza moet regtig seniel raak as sy dink dat Esmeralde sommer net gelate sal aanvaar dat sy haar klere vir haar uitkies, veral die rok vir Esmeralde se eerste bal. Die rok wat doña Tereza vir haar kleindogter laat maak het, is vir ’n veel jonger meisie bedoel. Iemand wat jonk en vroom en dooierig is. Esmeralde is hopeloos te passievol en hartstogtelik om so ’n rok aan te trek.

Daar is ’n ligte kloppie aan die kamerdeur en Diego stoot die deur oop. Hy kyk na sy dogter en soos altyd trek sy hart pynlik saam toe hy na Carmelita se ewebeeld kyk. Sy sou só trots op Esmeralde gewees het. Hy sug innerlik. Esmeralde gaan niks hou van wat hy haar nou moet vertel nie.

“En toe, Prinses, ek hoor jy het ’n belangrike saak om met my te bespreek?”

Sonder ’n woord staan Esmeralde terug en wys na die rok wat teen die kas hang. “As ek dood is en julle trek vir my so ’n rok aan, draai ek in my graf om!”

Koop nou Onwillig verlief hier: https://www.lapa.co.za/fiksie/omnibusse/onwillig-verlief/sagteband

Ook beskikbaar as e-boek: https://www.lapa.co.za/Winkel/Besonderhede?ProductId=7396

3 Boeke-bederf vir onder R90!!!

 

Kersie bo-op − Bernette Bergenthuin
Marcelle se lieflingtante skryf haar in om deel te neem aan die werklikheidsprogram Baas-van-die-plaas. Eers is sy woedend, maar nadat sy Basjan Rademan ontmoet het, moet sy erken dat haar tante dalk van beter weet.

BONUSKORTVERHAAL!
Nuwe jaar – Rita Swanepoel
Dit is Oujaarsaand. Amper tyd vir ’n nuwe begin. En daar is ’n klop aan Dora se deur …

***
Toe-oë afspraak − Madelie Human
Die skrywer JJ Jooste se suster stel vir hom ’n assistent sonder sy medewete aan. Eers wil hy niks van dié afspraak weet nie, maar Martinet mag dalk net die vrou van sy drome wees.

BONUSKORTVERHAAL!
 Pap en runners – Tienie Holtzhausen
Liefde proe nie vir Jason soet nie. Dit proe soos pap en runners!

***

Liefde met die eerste oogopslag − Dina Botha
Anele aanvaar Devan Steward se onweerstaanbare aanbod om sy private boekversameling uit te sorteer. Onder sy dak leer ken sy die man agter die ongeduldige kliënt en sy verloor haar hart op die ware Devan.

BONUSKORTVERHAAL!
 Net tot ná die einde – Theltom Masimila
Daar is geen liefde vir Kate in die hede nie, daarom soek sy liefde in gister.

Koop RomanzaLiefde e-boeke hier vir slegs R29,99: https://www.lapa.co.za/Romanza/RomanzaLiefde 

 

Boeke vir jou Kerskous

Op die sypaadjie – Elsa Winckler

Op die sypaadjie voorblad_high res final

Sabrina is vasbeslote om nooit te trou nie, en Armin stel nie belang in ’n permanente verhouding nie. Wanneer sy egter Armin se nuwe kantore volgens die beginsels van feng shui gaan verander, skiet Kupido ’n hele koker pyle op hulle leeg.

Hy – én sy – weier om raak te sien wat met hulle gebeur, want vir geswore alleenlopers is die L-woord mos taboe. Maar wat laat hulle bloed dadelik borrel wanneer hulle by mekaar is? Sal weghardloop en ontken help vir dié ongekende gevoel vir mekaar?

Wanneer Sabrina wel weghardloop, loop sy haar vas in ’n lewensgevaarlike situasie. Sal Armin betyds besef jaloesie is sy grootste struikelblok, en sal hy hom oorgee aan die heerlikheid en vervulling van Sabrina se liefde?

Verbode liefde – Alma Carstens

Verbode liefde voorblad_high res

Zoey weier weens ʼn skuldgevoel om haar geskende gesig te laat herstel. In Parys ontmoet sy vir Jano, ʼn chirurg, wat haar wil help. Hy laat haar hart gevaarlik vinniger klop, maar hy is getroud en dus verbode terrein.

In Suid-Afrika dring hy weer aan om die operasie te doen en sy stem in, hoewel sy weet hierdie aantreklike dokter spel groot moeilikheid vir haar onwennige hart. Ná ʼn passievolle kuier vlug sy opnuut Parys toe om hom te probeer vergeet. Ongelukkig hunker haar hart daagliks steeds feller na Jano.

Die liefde laat hom nie deur Parys of enige ander plek stuit nie; en is die beeldskone Linda regtig nog ʼn onoorkomelike probleem?

Gister is lankal verby – Salomé Schutte

Gister is lankal verby voorblad_high res

Lia gaan saam met Sanet Haga-Haga toe omdat Jordaan “’n bietjie op sy eie” wil wees. Daar ontmoet sy vir klein Markus en sy onbehoorlik aantreklike pa, Viljé. Baie gou besef Lia sy hou hopeloos te veel van beide seuntjie en pa, en probeer haar afstand hou, maar hulle loop mekaar keer op keer raak. Hoekom is Viljé en sy kind alleen met vakansie en waar pas Joan in die prentjie?

Toe Lia besef sy is lief vir Viljé, kry sy die skok van haar lewe oor sy eksvrou, en dit oortuig haar dat daar tussen hulle bloot ’n vlietende vakansieromanse was. Of kan sy dit waag om te glo dat hy háár werklik liefhet?

Liefste omgeeman – Petronel Louw

Liefste omgeeman voorblad_high res

Janika moet in Kaapstad as geheime agent aan ’n koverte operasie deelneem. Haar bevelvoerder, majoor Brink Lategan, fassineer haar vanaf die eerste oogopslag, maar hy tree so koud soos ’n vis teenoor haar op.

Tog oorskry hulle skynverlowing te veel kere die grense van voorgee wanneer albei entoesiasties meedoen aan liefkosings wat net die ware jakob kan wees. Iets wat in Brink se verlede gebeur het, verhoed hom egter om Janika lief te hê, en sy besluit om terug te keer Pretoria toe.

Danksy haar word die misdaadnetwerk uiteindelik oopgevlek, maar gaan Brink bloot na ’n volgende opdrag aanbeweeg of is daar vir hulle ’n kans op liefde?

Onwillig verlief – Marijke Greeff

onwillig verlief_voorblad_hoë resolusie

Onwillig verlief is ’n mega-omnibus bestaande uit Marijke Greeff se vorige Kaapse liefdesverhale, Esmeralde, Seerower vir Shakira en Markies vir Melesinda.

Esmeralde:

By haar agtiende verjaarsdagbal ontmoet Esmeralde die baie aantreklike René Courtelle. Hulle is dadelik aangetrokke tot mekaar, maar René is ’n getroude man. Wat Esmeralde egter nie weet nie, is dat hy baie ongelukkig getroud is met ’n erg ontroue vrou wat met iemand konkel om al die Courtelle-skatte in die hande te kry.

Seerower vir Shakira:

In ’n dobbelspel word Shakira deur haar pa aan die gevreesde seerower Raoul Monserat verpand. Op sy skip word hulle in die eg verbind. Sy verafsku hom, maar een of ander tyd gaan hy sy huweliksregte opeis.

 Markies vir Melesinda:

Dis die geheimsinnige Nagvalk wat Melesinda se gedagtes sedert haar aankoms in Frankryk vollê. Maar met die markies Beaumont du Brecy moet sy trou. Beau ontken die Nagvalk se bestaan, al red hy Melesinda keer op keer.

Koop alle boeke by http://www.lapa.co.za 

Viervoetige-ondersteuning – Felicia Snyman

Ek is seker wanneer mense my naam lees of my gesig sien begin hulle my al identifiseer as die honde-mamma. En ek is trots om dit te wees. Dit is duidelik uit my sosiale media-blad en profiel; foto’s wat ek elke keer lewer en boeke (Meer as ooit se Great Dane) dat ek regtig ’n hart vir diere, veral my hondjie, het.

Hierdie laaste maand was ’n moeilike tyd in my Boston Terrier, Rocky, se lewe. Hy het verkoue gekry en herstel. ’n Besering opgedoen en herstel. Twee nekwerwels geskuif en is besig om te herstel. En om dit alles te kroon skeur hy sy toonnael die naweek uit. Ek weet hoe dit klink – ek behoort by die welsyn aangegee te word – maar alles was eenvoudig deur sy eie toedoen veroorsaak met die dat hy die spelerigste en liefdevolste ding op vier bene is.

Saam met hierdie beserings en sy mannewales kom twee groot faktore ter sprake… tyd en geld. Kom ons wees nou eerlik met mekaar – veeartse (en enige mediese dienste) kos mens ’n arm en ’n been. En op ’n slegte dag dalk ’n voortand ook. Rocky se toestand, as ons dit so kan noem, het my net-net my voortande gespaar, maar my arm en been is nou nog in die veearts se laai. Met die dat ek net bo ’n kerkmuis op die finansiële skaal geklassifiseer kan word staar ek met hoop in my oë na die einde van die maand.

Die ander groot probleem is tyd. Dit vat nie net tyd vir genesing nie, wat my hart baie seermaak om hom in pyn te sien, maar ook fisieke tyd om in daardie klinies en koue plekke te gaan sit. Tyd om rond te ry, vroeg huis toe te gaan vir medikasie en om deur die nag te sit met ‘n hondjie wat newe-effekte van medisyne ervaar. In die besigste tyd van die jaar het dit broekskeur gegaan om alles gedoen te kry.

Tog, het ek nie een oomblik daaraan getwyfel oor waar my prioriteite lê nie. Daar is nie eens ‘n keuse wanneer dit tussen my liefste Rocky en ander verpligtinge kom nie. Ek sal enige iets doen, betaal en opgee, om hom beter te maak. Hy is immers nie daartoe in staat om homself te genees nie en ontvang my elke dag van sy lewe met onvoorwaardelike liefde en vreugde.

My brakkie se siekbedtyd het my verras deurdat soveel mense omgegee het en hulle tyd aangebied het. Ek is gelukkig genoeg om omring te word deur mense wie se harte ’n punt trek na diere-lyfies en dit openlik deel. Daar is altyd iemand wat aanbied om te help, ’n mooi storie het om te deel, ’n brakkie het wat ons dag ophelder en belangrikste van alles, iemand wat genoeg omgee om te vra hoe dit met die viervoete gaan. Ondersteuning en begrip is die beste geskenk wat enige diere-mamma kan ontvang. Eintlik … enige mens in vandag se besige lewe kan ontvang.

Koop Felicia se boeke hier: https://www.lapa.co.za/Skrywers-profiel?authorId=619

Vonkelwyn en liefde − Madelein Stoltz

Vonkelwyn en liefde_voorblad high res

“Is Ouma seker Ouma wil nie saamkom nie? Ek hou net mooi niks daarvan dat Ouma alleen in die hotelkamer agterbly nie.”

“Jy klink nou soos ’n ou hen! Loop en gaan geniet jouself. Ek brand om die boek klaar te lees en vir Dexter te laat weet wat ek van die storie dink.”

“Ouma stuur net nie weer ’n foto van my vir die skrywer nie! Ouma noem nie eens my naam nie.”

“As jy nie ander mense se e-posse lees nie, sal jy jou nie so ontstel oor beuselagtighede nie.”

Anouk sug diep. Daardie e-pos wat haar ouma vir Dexter Buys gestuur het, is weer vars in haar geheue. Sy het per ongeluk haar ouma se korrespondensie oopgemaak. Dit was nie haar bedoeling om dit te lees nie. Haar naam het egter letterlik uitgespring en toe lees sy. Tot haar spyt. Met elke woord het haar wange gebrand. Haar ouma het haar sowaar skaamteloos aan ’n wildvreemde man probeer opveil en, erger nog, ’n foto van haar vir die man gestuur. Sy wil nie eens weet wat deur die man se gedagtes gegaan het toe hy na haar foto gekyk het nie. Gelukkig sal sy nooit uitvind nie. Dankie tog daarvoor.

“Ek laat my nie voorskryf deur ’n bogkind nie. Ek sal skryf wat ek wil.”

Anouk tel stadig tot tien voor sy iets sê wat sy berou. Sy wil haarself nie later verkwalik as haar ouma haar so opwerk dat sy weer ’n hartaanval kry nie. Ouma Anouk is die hardkoppigste mens wat sy ken en geen pleidooie of dreigemente kan haar keer as sy ’n idee in haar kop gekry het nie.

“Dalk moet ek eerder my skootrekenaar saam met my neem,” sê Anouk en mik vir haar Asus wat sy op die klein lessenaar in die hoek van die hotelkamer neergesit het.

“Jy maak nou ’n berg van ’n molshoop. Mag ek nie eens met my enigste kleindogter spog nie?” Anouk senior pers haar dun lippe styf op mekaar. Haar ligblou oë skiet vonke terwyl sy ’n silwergrys haar agter haar oor indruk.

“Ouma!” Anouk bly weer magteloos stil. Haar ouma mag nie ontstel word nie. Al is sy net ses en sestig jaar oud, was sy vir maande baie swak ná die massiewe hartaanval wat sy gehad het. Sy is gelukkig om te leef. Ná weke in die hospitaal kon sy lank nie eens trappies klim nie en het minder as ’n voëltjie geëet. Sy het meer as tien kilogram verloor en lyk soos ’n riet.

“Haal daardie lelike frons van jou gesig af. Jy gaan plooie kry voor jou tyd, nes Lydia.” Haar ouma beduie met haar hand dat sy nou alleen wil wees en vou die boek op haar skoot oop.

“Haai, tannie Lydia het nie so baie plooie nie. Sy lyk nog mooi vir haar ouderdom, nes Ouma.”

“Ha, Lydia se gesig lyk soos ’n legkaart. Mens sal nooit sê ons is net enkele minute ná mekaar gebore nie. Loop nou. Jy gaan laat wees en ek wil graag ’n bietjie lees.”

“Sit Ouma se bril op,” sê Anouk met ’n laggie toe haar ouma haar oë op skrefies trek. Sy gooi haar leerhandsak oor haar skouer en stap by die hotelkamer uit. Dankie tog, sy kan ’n bietjie ontsnap. Sy het dit werklik nodig. Die afgelope ruk beproef haar ouma regtig haar geduld.

Chanel wag al langs die trappies op die sypaadjie voor Meliartos, sien Anouk toe sy die klein restaurantkompleks bereik. Anouk steek haar arm by die venster uit om vir Chanel te waai voor sy haar Mazda se neus by die enigste parkering wat sy kan sien, inswaai.

“Ek sal mooi kyk,” belowe ’n karwag die oomblik toe sy uitklim. Anouk dink nie dat die skraal man met sy sonverweerde gesig enige ernstige motordief sal afskrik nie. Sy knik tog. Hy het dalk klein kindertjies by die huis en werk is skaars. Sy kan buitendien nie oor die salaris kla wat sy by haar ouma kry nie. Sy het baie om voor dankbaar te wees. Sy is onderbestuurder van haar ouma se lodge naby Sabie en los nou tydelik af as bestuurder totdat haar ouma weer die leisels oorneem. As dit nie vir ouma Anouk was wat haar grootgemaak het en vir haar geleerdheid gesorg het nie, kon sy self in die man se skoene gestaan het. Sy kan nie eens haar ouers onthou nie. Hulle is in ’n motorongeluk dood toe sy maar net drie maande oud was. Volgens ouma Anouk wat dit as ’n wonderwerk van God beskryf het, het sy nie ’n skrapie opgedoen nie, want die kar was net ’n opgefrommelde stuk metaal.

Anouk se somber gedagtes word verdryf toe Chanel op haar afstorm en haar arms om haar lyf gooi. “Dit is so lekker om jou weer te sien. Oeg, jy is nog net so dun. Ek kan elke ribbebeen voel.” Anouk ontvang ’n klapsoen op elke wang. “Ek wens ek het jou gene gehad,” breek Chanel die omhelsing met ’n oordrewe suggie. Sy diep ’n sneesdoekie uit haar handsak op en vee lipstiffie van Anouk se wange af.

“Jy is die een met die perfekte lyf en jy laat dit klink asof ons mekaar jare laas gesien het en nie net ’n paar weke gelede nie,” lag Anouk. Sy kyk Chanel op en af. Haar vriendin het ’n noupassende rok aan wat elke kurwe beklemtoon. Haar vlaskleurige hare is opgekam en in ’n elegante rol vasgemaak. Chanel se naels lyk perfek, haar oë skokkend blou. Sandale met hemelhoë hakke laat haar bene nog mooier vertoon. Dan beny Chanel háár plankdun lyf. Sy sal haar oogtande gee vir Chanel se kurwes.

“Ek sterf van die honger,” sê Chanel asof sy nie so pas oor haar denkbeeldige vetjies geskimp het nie. Sy begin met die trappies oploop wat na die ingang van Meliartos lei. Haar heupe swaai en haar hakskene is so glad soos ’n baba s’n.

Anouk se blik rus vir ’n oomblik op haar eie voete in die wighaksandaal wat sy aanhet toe sy Chanel volg.

Koop ‘Vonkelwyn en liefde’ hier: https://www.lapa.co.za/fiksie/romanza/vonkelwyn-en-liefde/sagteband

Romanza en rooi rose stap Kersfees hand aan hand binne

PROFILE logo FINAL_

Dis daardie tyd van die jaar.

Vier van ons vorige Romanzas verskyn in die Januarie 2018 rooi rose.

Hierdie rooi rose sal vanaf 11 Desember op die rakke wees.

Watter boeke verskyn? Lees hier!

Halwehuisliefde – Alma Carstens

HALWEHUISLIEFDE final print

Babette het sonde met die buurman wat in die ander helfte van haar onderverdeelde huis intrek. Sy kan die onaardse lawaai van sy kitaar nie verduur nie, ook nie sy hond nie. En hoe aantreklik hy ook al is, ’n man wat in ’n band en nie in ’n orkes speel nie, is net nie haar tipe nie.

Sy is nie eens beïndruk toe sy later verneem hoe beroemd Blind Justice se lead singer is nie, soos haar sussie dit noem.

Maar die mens wat sy agter dié lead singer op die verhoog leer ken, is een om mee rekening te hou. En vergeefse liefde kan ’n seer ding word.

Die sterre sing – Anna Penzhorn

DIE STERRE SING final print

In die romantiese Bosveld op Renosterhoek, waar Jacomien navorsing doen vir ’n tesis oor rotskuns, het snaakse dinge gebeur. Iemand is dood, ’n ander het net verdwyn en renosterstropers vlieg deesdae met helikopters.

Ook in Jacomien se hart gebeur iets wat sy nie verwag het nadat die dorpsdokter – ook Renosterhoek se nuwe eienaar – haar behandel het nie. Albei het ’n slegte huwelik agter die rug en Jacomien wil nie ’n herhaling daarvan ervaar nie.

Maar hierdie dokter is een van daardie mans wat nie nee vir ’n antwoord vat nie. En dit maak dinge vir Jacomien baie moeilik. Vlug is seker ’n opsie, maar mens se hart vlug saam met jou.

Liefde vir ’n vuurvreter – Didi Potgieter

LIEFDE VIR _N VUURVRETER final print

Imke trou halsoorkop met Mark Parker en kom tot haar skok agter dis eintlik Robert, sy broer, wie se naam op die huweliksertifikaat staan. Die Parker-naam moet ten alle koste beskerm word, en Imke en Robert besluit om die charade te leef tot sy haar groenkaart en hy sy wynplaas in Frankryk gekry het. Dan sal hulle paaie skei.

Dis toe nie so maklik om platonies, én boonop getroud, saam in een huis te woon nie. Gaandeweg besef Imke haar liefde is geanker in Robert, terwyl hy weet sy lewe sonder die kern van sy hart, sy vuurvreter-Imke, sal nooit weer dieselfde wees nie, al beland hulle voornemende egskeiding dan ook op die rotse.

Verkeerdom sprokie – Rosita Oberholster

VERKEERDOM SPROKIE final print

Jenna se toekomsdrome verdamp toe sy besef haar verloofde is met al haar geld weg. Wel, én met haar vriendin, moet sy tot haar ontnugtering ook hoor. Dit beteken Jenna sal die eerste keer in haar lewe moet werk vir ’n inkomste. Watse werk, weet sy nie want sy is nie opgelei vir enigiets buiten die rykmanslewe wat sy tot dusver gelei het nie.

Op die wildplaas waar sy uiteindelik geholpe raak, loop sy haar vas in ’n befoeterde maar onweerstaanbare man. Maar natuurlik is of was daar ’n vrou in so ’n man se lewe. En met die onderstrominge van ’n renosterstropery is sy aandag elders.

Romanza saam met 

fr_201611284048